We zitten hier met een koffie in een Starbucks in New York City draadloos te internetten... Het heeft wat voeten in de aarde gehad eer alles werkte, maar het draait toch nu.
Wat valt er te melden? Gisterenavond zijn we nog langs de Potomac in Washington gezellig een boekje gaan zitten lezen. Daarna zijn we nog snel het Jefferson en het Lincoln memorial gaan bekijken: amai, die Amerikanen denken echt dat ze de nieuwe Romeinen zijn, zo'n klassieke gebouwen en beelden! Vraagje voor Jozef: een rechte zuil zonder groeven, met een krul aan weerszijden bovenaan, is dat een Dorische, Ionische of Korinthische? Wij geraakten er hier niet aan uit gisteren (zal door de jet-lag komen...).
Het Vietnam-memorial was pakkender dan de twee andere: een zwarte muur in een soort put, met 58.000 namen van gesneuvelden en vermisten op. Iets verder stond ook nog een bronzen beeld van drie soldaten uit die oorlog. Wel gek om een beeld van moderne soldaten met machinegeweer en al te zien: meestal zijn het toch al zwaarden en helmen wat de klok slaat...
Wist je ook dat de Amerikanen blijkbaar zeer trots zijn op hun land? Overal zie je vlaggetjes, t-shirts en petjes met de 'Stars and stripes'. Op hun junk-food zijn ze blijkbaar ook wel fier, gezien het grote aantal dikke mensen.
Vandaag zijn we van Washington tot New Jersey gereden, waar we onze intrek hebben genomen in de Ramada Inn in Clifton. Amai, wie daar de oprit heeft ontworpen was duidelijk onder invloed: een quasi rechte hoek en 'boenk!' de autosnelweg op.
Onderweg hebben we trouwens onze eerste echte junk-food gegeten: Maarten een Whopper bij Burger King, en Greetje een stuk pizza van Sbarro (in hetzelfde wegrestaurant, wel te verstaan). Dat hebben we dan weer gehad voor deze maand (zegt Greetje). Gelukkig is de maand bijna gedaan (denkt Maarten).
Oh, ja, gisteren hebben we in de Library of Congress nog een zaaltje gezien gewijd aan Bob Hope, een erg bekende Amerikaanse komiek. Hij had namelijk zijn aantekeningen en papieren aan de Library geschonken. En vandaag horen we op het nieuws dat hij overleden is... De mens was al wel honderd jaar, dus zo ongewoon was het niet.
Daarstraks zijn we dan van het hotel naar hier gereden, los door het centrum van New York city. Amai, die voetgangers hier zijn precies allemaal suicidaal! Welke kleur de lichten ook hebben, ze steken gewoon over en glimlachen eens als je ze dan bijna van de sokken rijdt... De taxichauffeurs zijn al niet veel beter: het concept 'rijstrook' is hen onbekend, en pinkers zijn ook nutteloze accessoires volgens hen. We waren nog maar vijf minuten in de stad zelf, of Maarten kon zijn claxon al eens testen toen één of andere Dodge bestelwagen een beetje midden op de weg bleef stilstaan en zelfs in achteruit schakelde! Gelukkig ging hij opzij na een paar keer toeteren (enkele andere chauffeurs toeterden zelfs enthousiast mee...)
Seffens gaan we eens kijken naar de put waar het WTC vroeger stond, maar eerst gaan we een paar foto's uploaden!
Jaja, ze hebben hier precies internet... We staan nu in een Circuit City winkel te typen aan een demo PC. We zijn dus goed aangekomen en hebben al downtown Washington en Manassas Battlefield Park bezocht.
De mensen zijn vriendelijk, al kennen ze niks van brood bakken. Hoewel, de kleine broodjes die we gisteren in een supermarkt gekocht hebben, die waren wel lekker.
Ik heb me hier net een draadloze netwerkkaart gekocht voor mijn laptop, dus vanaf nu is internet vinden ook geen probleem meer: elk Starbucks koffiehuis heeft hier namelijk gratis draadloos internet.
Oh, ja, gisteren hebben we ook nieuwe schoenen gekocht: trekstappers voor Greet en sportschoenen voor Maarten! En morgen rijden we naar New York!